บทนำ

ในอดีต ใด้เกิด สงครามขึ้น ระหว่างมนุษย์ด้วยกันเอง ไม่ว่าจะเป็นคนที่อยู่ในโลก เช่น กองทัพโลก
หรือ พวกที่ อาศัยและเกิด อยู่ใน โคโลนี่ อย่างกองทัพ ซีออน หรือแม้กระทั่ง พวก !ประหลาดต่างๆ
แต่ทว่า สงคราม ก็ใด้ ยุติลง ความสงบสุข กลับมาสู่มวลมนุษย์ อีกครั้ง

แต่ทว่า....
สิ่งชั่วร้ายผู้มีเทคโนโลยีล้ำหน้ากว่า มนุษย์ ที่เป็นอยู่ตอนนี้ ซึ่งเรียกตัวเองว่า Destroy ที่อยู่ในระบบสุริยะ ไกลออกไปหลายล้านๆปีแสง ใด้คืบคลานมาสู่ห้วงอวกาศที่มนุษย์ใด้อาศัยอยู่ พวกมัน ต้องการ พลังงานบางอย่างจาก มวลมนุษย์ พวกมัน จึงใด้ สร้าง บิ๊กแบงค์ ขนาดใหญ่ขึ้น บริเวณรอบนอกวง โคจรดาวบริวาร ของดาวพฤหัส และใด้ส่ง ประตูข้ามมิติ ( Babilon Gate ) มากับบิ๊กแบงค์ ครั้งนี้ด้วย.....

ทางกองกำลัง Super Robots ที่กระจัดกระจายกันไป หลัง สงครามสิ้นสุดลง ใด้ผู้นำกองกำลังใหม่
อามูโร่ เรย์ ซึ่งนำทีมสำรวจอวกาศ อยู่รอบวงโคจร ดาวเสาร์ ใด้พบกับ ประตูข้ามมิติเข้า และใด้พบ หุ่นรบของ Destroy รูปร่าง คล้ายแมลง จำนวนหนึ่ง จึงนำทีมเข้าต่อสู่ และกำจัดลงใด้ ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนี้ อามุโร่ ใด้คาดการณ์ว่า จะต้องมีหุ่นของพวก Destroy ข้ามผ่านประตูมิติ มาอีกแน่นอน จึงใด้ติดต่อไปยังฐานทัพSRW ที่อยู่ที่โลก (บริเวณ อเมริกากลาง) แต่เนื่องจาก เหล่าเพื่อนพ้องในอดีตหลายคน ใด้ ปฎิเสธเข้าร่วมกองกำลังหลายคน อามุโร่ จึงสั่งการร่วมกับ พวกเรียวมะ ( Getter team ) ค้นหา ผู้ร่วมรบในกองกำลังให้มากขึ้น โดยการจัดตั้ง โรงเรียนนายร้อย พิทักษ์จักรวาลขึ้น ส่วนทางด้าน  อามูโร่เอง จะติดต่อ และตามหา เพื่อนพ้อง ในอดีต ที่อาศัยอยู่ที่โคโลนี่ ในอวกาศ อิกทางหนึ่ง.....  โรงเรียนนายร้อย พิทักษ์จักรวาล ( S. R. W.) จึงใด้ถูกจัดตั้งขึ้น ที่ฐานทัพ กองกำลัง Super Robots ที่อเมริกากลาง

คุณ อาจเป็นผู้ร่วมในสงครามอวกาศเพื่อ ปกป้องมวลมนุษย์ให้พ้นจาก หายนะครั้งใหม่นี้ใด้....
และคุณ อาจใด้ร่วมทำสงครามครั้งนี้ กับ บุคคลที่คุณชื่นชอบ จากSuper Robt Wars ก้อเป็นใด้...............  และเปิดรับสมัคร นักเรียนนายร้อยพิทักษ์จักรวาล จำนวน 15 คน





ผู้แต่ง dita

เรียบเรียง Bangbang04
=====================================================================================

Chapter 4  Smooth

ซ่า...........เสียงที่ดังลอดออกมาจากห้องของ ยูคิ ที่กำลังอาบน้ำอยู่อย่างสบายใจ ในใจเธอกำลังคิดว่า การฝึกครั้งแรก คงจะไม่มีปัญหาอะไร ห่วงแต่เพียงการเชื่อมความสัมพันธ์กับทุกๆคนได้หรือไม่เท่านั้น ทางด้านตรงข้ามของห้องนั้น ริวอิจิ กำลังจัดเตรียมอุปกรณ์การฝึกต่างๆเอาใว้ในห้องอย่างเป็นระเบียบ ไม่ว่าจะเป็น ดาบไม้ สมุดบันทึกต่างๆ พลางจัดของส่วนตัวไป ก็ พูดขึ้นมาว่า
(โชคดีชะมัด.....นักเรียนหญิงนึกที่มองเห็นอนาคตใด้สวยซะด้วย เอ้ะ ไม่ใช่ๆ จิตใจต้องไม่วอกแวก เรามาที่นี่เพื่อฝึกตนเอง ขัดเกลาวิชาดาบให้แข็งแกร่งไม่ใช่รึ ....  
แล้วริวอิจิ ก็ สะดุดกระเป๋าเป้ของตัวเองล้มลงไป
โครมมมมมม !!!

ขณะที่ อารอน ,เอ็ด , เรนัส และ ดาร์ค กำลังเดิน ไปที่ลิฟท์ เพื่อ ลงไปห้องรัปประทานอาหาร ระหว่างที่เดินผ่านห้องโถงไปนั้น เรนัส ก็เห็น นานะ นั่งหลบมุม อยู่ที่ โซฟาคนเดียว จึงใด้เดินมาหานานะ แล้วพูดว่า
(เธอ...ชื่อ นานะใช่ไหมจ้ะ พี่ชื่อ เรนัส นะ ..ถ้าไม่รังเกียจ ลงไปห้องอาหารด้วยกันไหมล่ะ)
นานะ เงยหน้าขึ้นและมองมาที่ เรนัส สักครู่หนึ่ง จึงพูดว่า
(ไม่เป็นไรค่ะ.......ขอบคุณ........  เอ็ด อารอน และดาร์ค เดินกลับมาหา เรนัส ที่อยู่กับนานะ แล้วอารอนก็พูดว่า

(แม่หนูน้อย .... ทำไมมาอยู่คนเดียวล่ะ ไปกินข้าวให้อร่อยๆ กันดีกว่า ฮ่า ๆ ๆ ๆ )

เรนัส รีบหันไปค้อน อารอนแล้วพูด  (ตาบ้า... น้องเขาเห็นหน้าเธอ ก็กลัวแล้ว เห็นไหม )

อารอน ( เฮ้ย ... ชั้นไม่ใด้ทำอะไรเลยนะ ยายเรนัส )
นานะที่เริ่มหน้าซีดขึ้นทุกที แต่ทันใดนั้นเอง ดาร์คก็ล้องมือลงไปในกระเป๋า แล้วควักเอา ทอฟฟี่รส สตอร์เบอร์รี่ ออกมาให้กับนานะ แล้วพูดขึ้นว่า
(เฮ้ นานะจัง ไม่เป็นไรนะ ถ้ากลัวพวกเราก็ขอให้ทานลูกอมนี่แล้วกันนะ จะใด้หายกลัว
แล้วถ้าเกิดกลัวขึ้นมาอีก มาเอาลูกอมที่ผมได้เสมอนะครับ )

แล้วดาร์ค ก็ส่งลูกอม 2เม็ด ให้กับนานะ
นานะรับใว้แล้วแกะห่อ จากนั้น ก็นำลูกอมใส่ปากตัวเองอย่างอายๆ แล้วพูดว่า ( ขอบ....ขอบคุณค่ะ)

(โอ้.... นายนี่ ใช้ได้เลยนะ ดาร์คคุง เป็นชั้นล่ะก็ เธอ คงไม่ยอมพูดดีด้วยแน่เลย) อารอนว่า แต่นานะ ยิ้มที่มุมปาก แล้วพูดว่า
( ขอโทษด้วยนะคะ.... คุณอารอน ....)

อารอนใด้ยินดังนั้น จึงพูดกับนานะว่า ( ยินดีเสมอครับ เลดี้ส์ )พร้อมทั้งโค้งตัวปาน สุภาพบุรุษผู้งดงาม
เอ็ด พูด แล้วทำหน้าแหยว่า (เฮ้ย... หน้าของนาย ไม่เข้ากับท่าผู้ดีนี้ อย่างแรงเลยเพื่อน)

อารอน (หนอยแยะ เจ้าเอ็ด พูดน้อยแต่พูดดีเหลือเกินนะแก...มาให้กอดซะดีๆ 5555)

เอ็ด ( แว๊กกกก.....อย่านะท่านนนน อ้ากกกก)

ทุกๆคนจึงหัวเราะออกมาพร้อมๆกัน
(เอาล่ะนานะจัง ไป หาอะไรทานที่ห้องอาหารกันน่ะ นานะ คงจะหิวแย่แล้วแน่ๆเลย..นะ) ดาร์คพูด
นานะจึงไปด้วยกัน กับพวกเรนัส

ที่ห้องอีกห้องหนึ่ง เจมส์กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า จากชุดเสื้อเชิ้ต เป็นชุดสูท อย่างดีอย่างใว้ท่าพร้อมกับ บ่นพึมพำว่า
(ห้องนี้ ไม่ค่อยเข้าท่าสำหรับเราเท่าไหร่เลย เล็กไปนิด แต่ก็พอทน ยังดีนะ ที่มีห้องอาบน้ำในตัว
ที่นอนก็ไม่นิ่ม .....โธ่เว้ย...บ้าจริง สูทที่ใช้สำหรับการศึก เอามาแค่ 10 ตัวเอง ลืมไปใด้ยังไงนะ โอววววว.....

ห้องข้างๆกันนั้น ยู ไลน์บริดจ์ กำลัง เตรียมชุดสำหรับทำการฝึกเช่นกัน ยูได้คิดอยู่ในใจว่า (เราจะต้องเป็น ท้อปเอสไพล้อต ของที่นี่ให้ได้ ) หลังจากที่เขาจัดการกับชุดที่ใส่ และเก็บของใช้ต่างๆ ใว้เรียบร้อยแล้ว จึงออกจากห้องไป .....

เสียงผู้คน ที่อยู่ใน ห้องรับประทานอาหารนั้น จ๊อกแจ๊ก จอแจ พอสมควร เนื่องจาก ถึงเวลา อาหารกลางวัน เจ้าหน้าที่ หลายๆฝ่าย ได้เวลา ลงมารับประทานอาหารกัน ห้องที่มีลักษณะ กว้างมากจนเกือบๆ สนามบาสเกตบอล 2 สนามรวมกันเห็นจะได้ สองฝั่ง มี ช่องรับอาหารอัตโนมัติ จากห้องครัว มีโต๊ะที่เรียงกันอย่างเป็นระเบียบเพื่อให้คนที่มาทานอาหารนั้นได้นั่งทานอาหารอย่างเรียบร้อย ผู้คนมากหน้าหลายตา จนแทบไม่น่าเชื่อว่าตึกนี้ จะมีคนมากถึงเพียงนี้ พวกของเรนัส
เดินมาจากลิฟท์ แล้วเดินมาที่ห้องอาหาร เรนัส จึงพูดออกมาอย่างตื่นเต้นว่า

(โอ้โฮ....นี่น่ะหรือ ห้องอาหาร กว้างมากๆเลยนะเนี่ย)

เอ็ด ( เราไปหาที่ว่างนั่งกันเถอะ)

อารอน ( อือ .. นั้นสิ ว่าแต่ คนโครตเยอะเลย อาหารจะเหลือให้เรากินบ้างไหมเนี้ย )
แล้วทั้งหมดก็เดินผ่านโต๊ะไปยังด้านใน ระหว่างนั้น เอ็ด เหลือบไปเห็น เนแกน, ซีคฟรีด, อาริโนะกำลังรับประทานอาหารอยู่ที่โต๊ะเดียวกัน ส่วน ซากุราบะคุง, ชิมูระ และ ทาคุมิ กำลัง พูดคุยกันอยู่ที่หน้าเครื่องรับอาหารอัตโนมัติ พวกของเรนัสจึงเดินไป ที่กลุ่มของทาคุมิ แล้วพูดว่า

(คุยอะไรกันอยู่หรอ พวกหนุ่มๆ )

ซากุราบะ (อ้อ เรากำลังปรึกษากันน่ะ ว่าเราจะ เอาอาหารมากินกันยังไงน่ะสิ )

อารอน ( แล้วไม่ไปถามพวก เนแกนล่ะ )

ชิมูระ ( 555 ไปมาแล้ว แต่พวกนั้น บอกให้ หัดทำเองดู เราเลยจ๋อย )

เรนัส ( อะไรกัน จะบอกๆกันไปเลยก็น่าจะดีกว่าไม่ใช่หรอ)

เอ็ด ( ว่าแต่เครื่องนี้ ใช้งานยังไงล่ะ ปุ่มกด ก็ไม่มี มีแต่ช่องเปล่าๆ เอามือล้วงไปดูดิ อารอน)

อารอน ( เฮ้ย ทำไมต้องเป็นชั้นด้วยวะ แกลองดูเองสิ)

นานะ (เอ่อ.....คือ)

เรนัส (เอ๊ะ นานะ ใช้เป็นเหรอ ทำยังไงล่ะ)

นานะ เอามือ ยื่นเข้าไปในช่องรับอาหาร แล้วพูดขึ้นว่า
( ออมเล็ท แบบกึ่งสุก 1 ที่ค่ะ)

ทันใดนั้น
กริ๊ง................ทุกคน ตาโตอ้าปากพร้อมกัน เมื่อในมือของนานะ
มีออมเล็ท แบบกึ่งสุก น่ารับประทาน ส่งกลิ่นหอมระอุ ในจานออกมา

อารอนร้องคราง (โอว.......ววววววว)
ซากุราบะ ( ง่า.....

ชิมูระ ( โอววววว ทำไมข้าน้อยไร้มันสมองเช่นนี้ โง่ววว ตั้งนาน)

ดาร์คยิ้มให้กับนานะ ( แจ๋วไปเลย นานะ)

นานะหันกลับมายิ้มแบบเขินๆ ให้ดาร์ค ถึงกับทำให้ เอ็ด อารอน ซากุราบะ ชิมูระ ตะลึง

ชิมูระ (เฮ้ๆ .. นานะจัง ถ้ายิ้มใด้แบบนี้ล่ะก็ น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย...อืมๆ)

เรนัส ( อะแฮ๊มม....ถ้าไม่สั่งล่ะก็นะคะ งั้น ให้ชั้นสั่งอาหารก่อนแล้วกันนะค่า..... สเต็ก แซลม่อน ราด ไวท์ซอส 1 ที่ค่า ....)

อารอน (นั้นสินะ 555 ข้าวขาหมู จานใหญ่พิเศษ)

จากนั้น เมื่อทุกๆคนสั่งอาหารของตัวเองแล้ว จึงได้ไปนั่งที่โต๊ะว่างตัวนึง และแล้ว ก็มีเด็กสาว 2 คน หน้าตาสะสวย น่ารัก ใส่ชุดเครื่องแบบ ทั้งคู่เดินมาที่โต๊ะ อาหารของพวกเรนัส แล้วจึงพูดว่า
( สวัสดีค่ะ ทุกคน ชั้นชื่อ ริวเน่ ค่ะ )

เด็กสาวอีกคนก็พูดว่า (ชั้น มิเรียริอาร์ ยินดีที่ใด้รู้จักนะ)

ซากุราบะ ( ครับ สวัสดีครับ )

ชิมูระ (โอวว..ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงที่น่ารัก ทั้ง 2 คนมีธุระอะไร กับพวกผม หรือครับ โอววว)
นานะ ( อิอิ...

ริวเน่ ( ชั้นจะพาทุกๆคนไปที่ ลานฝึกค่ะ แต่ตอนนี้ยังพอมีเวลาอยู่ เลยอยากมาทำความรู้จักน่ะค่ะ )

มีเรียริอาร์ ( ฝากตัวด้วยหล่ะ หนุ่มๆ )

ทาคุมิ ( เช่นกันครับ )

อารอน ( กินข้าวไหมครับ มิเรียจัง )
มีเรียริอาร์ (นายน่ะ กินไปเถอะ เจ้าบ้า...)

ทาคุมิ ( 555 โดนเข้าแล้ว คิดจะจีบหล่อนตั้งแต่แรกเลยเหรอเนี่ย )

อารอน เขินจึงหันไปทุบหัว ทาคุมิ ดังพลั่ก ทุกคนก็หัวเราะกัน

ทางด้านโต๊ะใกล้ๆกัน พวกของเนแกน เห็นพวกของ ชิมูระคุยกัน สนุกสนานเฮโล เนแกนจึงบอกกับ ซีคฟรีค ว่า
( พวกนั้น นี่ทำแต่เรื่องไร้สาระจังเลยนะ ถ้ามีเวลาขนาดนั้นล่ะก็ น่าจะเอาไปใว้ใช้ฝึกซะมากกว่านะ)

ซีคฟรีคไม่ตอบอะไร แต่ก็รับคำพูดของเนแกนโดยดี

อาริโนะ หันไปมองรอบๆ แล้วบอกว่า ( ที่นี่ มีหลายฝ่ายจังนะ ทั้งฝ่ายช่างซ่อมบำรุง ฝ่ายสื่อสาร พวกฝ่ายเทคนิค ยังมีเลย )

เนแกน ( แน่นอนอยู่แล้วล่ะนะ แต่ว่า พวกระดับสูงน่ะ ไม่เห็นเลยนะ)
ซีคฟรีคพูดพร้อมกับมองข้าม เนแกนไป เมื่อมีคนๆนึงกำลังเดินมาที่โต๊ะของพวกเขา (อืมม....

เมื่อชายคนนั้น มาที่โต๊ะ เขาจึงพูดกับ พวกเนแกน ว่า
( ไง ทุกคน สบายกันดีนะ อาหารถูกปากไหม อ้อ ลืมแนะนำตัวไปสินะ ชั้นชื่อ อากิระ ผู้บังคับหุ่น ไรดีน ยินดีที่ใด้รู้จักนะ เธอ...)
เนแกน ( เนแกนค่ะ )
อาริโนะ ( อาริโนะครับ...... )

ซีคฟรีค (...ซีคฟรีคครับ )

อากิระ ( ชั้น ใด้ข่าวแล้วล่ะนะ เรื่องที่พวกเธอ ซึ่งมารับการฝึกที่นี่น่ะ แต่ว่า กลับมาไม่ทันต้อนรับพวกเธอซะได้ เพราะเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดน่ะ แต่ว่า จะไม่บอกก็กระไรอยู่น่ะนะ รู้อยู่แล้วล่ะ ในรายงานบอกว่าพวกเธอเป็นคนที่มีฝีมือระดับ เอสของ คนทั่วไปนี่นะ)
ซีคฟรีค ( เอ่อ คุณอากิระครับ....แล้วตอนนี้...)

อากิระ ( เดี๋ยวก็รู้เองล่ะนะ เรื่องทั้งหมดน่ะ ตอนนี้ พวกเธอ รู้เพียงแค่ เวลามีให้ฝึก ไม่นานนักนะ)

เนแกน ( .....ค่ะ)

เมื่อ เสียงสัญญาณ นาฬิกา บอกหมดเวลาพักเที่ยง คนที่อยู่ในห้องอาหารเกือบทั้งหมด ก็ลุกขึ้นไป ทำหน้าที่ของตนเองต่อไป พวกกลุ่มโต๊ะของเรนัส ได้มารวมกลุ่มกับพวกเนแกนแล้ว ทุกคนจึงเดิน ตาม อากิระ , ริวเน่ และ มิเรียริอาร์ ไปยังลานฝึกทางด้านหลังอาคาร